Nieuws

Een ochtend zonder haast: het Justspark Paasontbijt

Het begon eigenlijk heel simpel… geen groot plan, gewoon samen met alle collega’s lekker ontbijten. En zo zaten we na de Paasdagen bij Justspark voor het eerst met z’n allen aan tafel voor een Paasontbijt. Iets wat klein klinkt, maar verrassend veel losmaakt.

Het begon eigenlijk heel simpel… geen groot plan, gewoon samen met alle collega's lekker ontbijten. En zo zaten we na de Paasdagen bij Justspark voor het eerst met z'n allen aan tafel voor een Paasontbijt. Iets wat klein klinkt, maar verrassend veel losmaakt.

Uit de dagelijkse flow.

Normaal begint de dag anders, laptops open, meldingen die binnenkomen, tickets die wachten, overleggen die gepland staan, iedereen in z'n eigen ritme, met z'n eigen focus. Maar deze twee ochtenden niet (ja, voor een select groepje, want onze relaties met vragen over IT staan natuurlijk voorop)! Deze keer begonnen we de dag met koffie, broodjes en leuke gesprekken. Geen haast, gewoon even zitten en genieten. Collega's die elkaar normaal via Teams spreken, zaten ineens naast elkaar. Gesprekken gingen niet alleen over werk, maar ook over het paasweekend, plannen en verhalen van thuis.

Goed ingeslagen!

Zoals het hoort bij een goed ontbijt, hadden we ruim ingeslagen. Misschien iets té ruim… De tafels lagen vol. Broodjes, gekookte eieren, beleg, zoetigheid, paaseitjes, alles erop en eraan. Al snel werd duidelijk dat we dit niet alleen tijdens het ontbijt gingen op krijgen. Sterker nog, later op de dag konden we er nog heerlijk van lunchen. Eerlijk is eerlijk, dat maakte het eigenlijk alleen maar beter! Een dag vol lekkernijen en fijne collega's, wie wilt dat nu niet als (start van de) werkdag?

Genieten van het moment.

Wat je misschien niet verwacht is dat het effect van zo'n ochtend groter is dan je vooraf denkt. Het zit niet in het eten, niet in de paaseitjes en ook niet in het feit dat iedereen even tegelijk op kantoor is. Het zit in de rust en vrijheid die zo'n ontbijt met zich meebrengt, even naar het nu en genieten van het moment zelf. Even geen "rol", geen taak, geen deadline. Je leert elkaar nét iets beter en op een andere manier kennen, zo begrijp je elkaar ook sneller en neem je dit ongemerkt mee in je werkdag. Dus wat denk jij? Moeten we hier een traditie van maken?